Bir sabah uyandım ve kendimi çok garip hissettiğimi fark ettim. Yataktan kalkıp lavaboya gittim. Aynaya baktığımda yüzümün görünmediğini gördüm. Hemen yüzümü tekrar tekrar yıkadım.
“Çok garip…” dedim kendi kendime. Aşağı inip anneme baktım. Mutfakta sabah kahvaltısını hazırlıyordu. Ona “Günaydınnn!” diye bağırdım ama sesim çıkmadı. Birkaç kez daha denedim, yine ses yoktu. O zaman anladım ki ben görünmez ve duyulmaz bir hâle gelmiştim.
Kalbim hızla atıyordu. Çok heyecanlanmıştım. Bir anda yere yığıldım. Rüya olduğunu düşündüm ama çok gerçekçiydi. Bir saat sonra uyandım.
Evin kapısından dışarı çıkar çıkmaz insanların bana çarpsa bile beni hissetmediklerini gördüm. Bunun üzerine parka gitmeye karar verdim. Orada üç saat geçirdikten sonra AVM’ye gittim. İki saatlik bir filme girip filmi izledim. Her şey çok tuhaftı ama bir o kadar da eğlenceliydi.
Daha sonra eve döndüm. Tam o sırada bir alarm sesi duydum ve annemin sesini işittim:
“Hadi kızım, uyan artık!”
O an hepsinin bir rüya olduğunu anladım. İçim rahatladı. Kahvaltı için aşağı inip mutfağa geçtim. Mutlu bir gün geçirip günümü keyifle bitirdim.