Bir sabah uyandım ve çok heyecanlıydım çünkü hep merak ettiğim Rusya’ya gidiyordum. Dünden valizimi hazırlamıştım. O yüzden biraz televizyon izleyip haberlere bakayım dedim. Ama ne göreyim, başka ülkelerin başkanlarının dillerini anlayabiliyordum. Hemen evden çıktım ve arabamla havalimanına gitmek için yola çıktım. Uçağa bindiğimde bilgilendirici anons bir kere yapıldı ve Türkçeydi. Uçakta giderken konuşulan ses de Türkçeydi.
Rusya’ya ulaştığımda nedense bir mesaj geldi arkadaşımdan. Bütün devletler aynı dili konuşuyor yazıyordu. Bu yüzden başka ülkelerden gelen o kadar insan görmüştüm ki. Çekik gözlülerden çok uzun boylu kişilere kadar bütün ülkeler birleşmişti. Ama hepsi Türkçe konuşuyordu, garip bir şekilde. Yerleştiğim otelin ücretini de lira olarak ödedim. Sokaklarda gezerken Türk kültürüne ait olduğu için çok fazla cami gördüm. Müzelere gittiğimde çok fazla tarihî eser gördüm. Yaklaşık olarak bilgilendirmelere göre 1000 tane gördüm. Bunların hepsi akşama kadar sürdü, bu yüzden çok yoruldum.
Uyandım, camdan bakınca Eyfel Kulesi’ni, Pisa Kulesi’ni ve Kolezyum’u gördüm. Valizimi hazırlayıp Türkiye’ye geri döndüm ama aklımdan “Zaten her ülke aynı değil mi? O zaman ben farklı bir ülkeye gitseydim keşke.” dedim içimden.