Teknolojinin hızına yetişmek artık mümkün değil. Örneğin babamın çocukluğunda bilgisayarı dahi yokmuş ve internet için internet kafelere gidermiş. Şimdi ise elindeki küçücük bir telefonla bankacılık dâhil birçok işini halledebiliyor. Kupon toplayıp ansiklopedi alırlarmış, araştırma yapmak için. Şimdiyse aradığın şeyi internette taratman yeterli. Ya da köydeki kuzeni ile mektuplaşırlarmış; mektubun gitmesi, cevabın geri dönmesi bir ayı bulurmuş. Şimdiyse aradığı anda kuzenine ulaşabiliyor hatta görüntülü dahi konuşabiliyor.
Gelelim bize: Birkaç yıl öncesine kadar yapay zekâ hayatımıza dâhil değildi bile. Şimdiyse ödevlerimizden oyunlarımıza hatta kod yazdırmaya bile yardımcı oluyor. Akıllı tahtalar, 3D görseller, online dersler ve bunlar gibi teknolojik birçok şey hayatımızı kolaylaştırıyor.
Belki birkaç sene sonra bizim teknolojik olarak gördüğümüz şeyler çok ilkel kalacak ve bizim çocuklarımız da “Babamların zamanında böyleymiş.” diye şaşıracaklar. Günümüzde her şey gerçekten çok hızlı ilerliyor ve bizim de bu hıza uyum sağlamamız gerekiyor. Bu hıza uyum sağlamayan toplumlar, diğer toplumlardan her anlamda geri kalacak ve zaman içerisinde yok olmaya mahkûm kalacaklardır. Bu yüzden daha çok çalışıp daha çok üretip zamanı yakalamalıyız.