Deprem

Azazel adlı bir kız vardır. Deprem olurken bir ses duydu. Ürküp pencereye doğru koştu. Deprem olduğunu anladı ama o kadar küçüktü ki hissetmiyordu. Rüya olduğunu düşündü. İnsanlar “Aaa!” diye bağırdı. Herkes koşuyordu o ise yazıyordu. Öldüğünü sanıp daha çok bağırdılar. Sonra “Yeter !” diye kalktı.
Bağıra bağıra kulağım çınladı. Sessiz olup yattılar. Sonra “Öff, uykumu kaçırdılar” diye söylendi. “Sessizlik! Komutanı duydunuz. Şimdi susun!” diye kıkırdadılar. Bunun şakası yok dediler. Deprem oluyor. Anlayın şunu dedi. Deprem mi oluyor? Aaaaa! diye bağırdılar. “Yeter sende dur deprem aaaa yeter dedi. Deprem durdu. “Bak! Deprem sizden daha akıllı resmen dünya tersine dönmüş. Bu ne kokuşmuş çoraplar” dedi. Kitaplarını attı. Herkes bir kitap aldı. Mutlu mutlu kitap okurken Azazel odaları temizleyip uyumuşlardı.
Azazel deprem başlayınca ürküp pencereye koşuyordu. Sanki bir spordu. Bunun sayesinde ödevleri bitti.