Her şey o garip ışığın pencereden içeri doluşmasıyla başladı. Ders çalışıyordum ve tam o ışığın içeri girmesiyle masamda minik bir titreşim hissettim. Köpeğimiz Belle havlıyordu. Işık çok parlaktı. O doğal afetten önceki son uyarı ışınlarıydı Güneş’in. Ev sallanmaya başladı. İçimde korku vardı ama biliyordum ki paniklersem işler daha kötü olurdu. Annem, babam ve diğer iki köpeğimiz Muffin ve Lucky uyuyordu. Belle’i kaptım, telefonumu hızla aldım en yakın çök kapan tutun yerine koştum. Belle ve telefonum elimdeydi. Belle havlamaya başladı, Lucky ve Muffin uyandı. Annem ve babamı uyandırdılar. Üç insan üç köpek doğal afet olduğu için asansöre binmek tehlikeli olduğu için merdivenden tuta tuta en yakın acil toplanma yeri olan Yaşar Kemal Parkı’na koştuk. Her şey olabildiği için acil durum kutusu almayı unutmadık tabii. İçinde tasma, su, geç bozulan atıştırmalar, fener vb. vardı. Acil durum ekipmanı, depremden sonra olan depremlerden sonra da bizi evimize tahliye etti. Artık siz de depremde ne yapılması ve ne yapılmaması gerektiğini biliyorsunuz. Siz de bizim gibi deprem yaşarsanız bizim yaptıklarımızı yapın. Hoşçakalın, sağlıkla kalın…
Deprem Işınları
(Visited 6 times, 1 visits today)
