Bir pazartesi sabahı uyandım ve elimi yüzümü yıkadım. Kahvaltıya oturdum. Yaz tatiliydi, o yüzden okul yoktu. Kahvaltıdan sonra babam haberleri açmıştı, ailecek izliyorduk ama sonra ne görelim, haberde dünyadaki herkesin Türkçe konuşmaya başladığını gördük. İspanya, İtalya, Kore, Japonya…Bütün ülkeler Türkçe konuşuyor hatta bunun onların ana dili olduğunu söyleyenler bile vardı.
Biz çok şaşırmıştık. Tam o sırada arkadaşım Defne beni aradı ve haberleri görüp görmediğimi sordu. Ben de evet dedim ve konuşmaya başladık. “Nasıl böyle olur?” diye düşündükten sonra bu durumun bütün dünyaya nasıl bir sorun yaratabileceğini düşündük. Defne bunun iyi bir şey olduğunu ve bizim ülkemizin önemini gösterdiğini söyledi. Ben ise tam tersi bunun ne kadar kötü bir durum olduğunu anlattım.
Bu belki başlangıçtı belki yarın herkesin bizim ülkemizde yaşayacağını ya da bizim kültürümüzü, bayrağımızı hatta tarihimizi bile sahiplenebileceklerini söyledim. Uzun bir tartışmadan sonra o da kabul etti. Sonra biraz daha konuşup kapattık. Ben ailemin yanına döndüm ama onlar orada değildi. Tam o sırada uyandım. “Ne kadar korkunç bir rüya,” diye düşündüm.