Ela, metroya binerken göz tarayıcısı DNA’sını okudu ve turnike açıldı. Artık kimlik kartları, şifreler yoktu.Her şey DNA üzerinden işliyordu. Sistem güvenliydi, sahtekârlık imkânsızdı. Ancak o gün, veri havuzunda bir şey fark etti: Birileri, insanların DNA bilgilerini izliyor ve hareketlerini takip ediyordu.
Özgürlük mü, güvenlik mi? Ela bir karar vermeliydi. Sessiz kalıp sistemin parçası mı olacaktı, yoksa gerçeği açığa mı çıkaracaktı? Bir gece, topladığı kanıtları aktivist bir gruba gönderdi. Günler sonra manşetlerdeydi: “DNA Kimlik Sistemi Tehlikede!”
Ela, sistemin onu bulacağını biliyordu. Ama bir şeyi de biliyordu: Artık geri dönüş yoktu.
(Visited 12 times, 1 visits today)