Bir gün kapım çaldı. Kapıyı açtığımda karşımdaki kişinin ben olduğunu gördüm. Ama bu, dünkü bendim. Bana, “Seninle konuşmaya geldim.” dedi. Ben de onu içeri buyur ettim.
Dünkü ben bana bazı şeyler söyledi. Bazen ders çalışmayı ertelediğim için bana biraz kızdı. Daha düzenli olmam gerektiğini söyledi. Hasta olduğum bir gün moralimi bozduğum için de beni uyardı.
Ama sonra bazı davranışlarım için bana teşekkür etti. Anneme yardım ettiğim için, evde alışveriş poşetlerini taşıdığım için ve sorumluluklarımı yerine getirdiğim için beni tebrik etti.
Dünkü ben bana hayallerimi unutmamam gerektiğini de söyledi. Küçük adımlar atsam bile vazgeçmezsem başarabileceğimi hatırlattı. Onu uğurlarken içimde yeni bir umut ve cesaret hissettim.
Onunla konuşunca hem hatalarımı fark ettim hem de iyi yaptığım şeylerle gurur duydum. Dünkü ben bana daha dikkatli, daha çalışkan ve daha sabırlı olmam gerektiğini hatırlattı. Ben de ona söz verdim: Her gün biraz daha iyi bir insan olmaya çalışacağım.