Merhaba, ben Ela.
Bugün size eski benle yaptığım bir konuşmayı anlatacağım.
Bir pazar sabahı evde otururken kapım çaldı. Kapıyı açtığımda karşımda “eski ben”i gördüm. Onu içeri davet ettim ve sohbet etmeye başladık.
Yeni Ela: Hoş geldin. Bir sorun mu var?
Eski Ela: Şey… Ben bazen kötü kararlar alıyorum da. Gelecekte de böyle mi oldum?
Yeni Ela: Hayır, öyle olmadı. İstersen sana aldığım bazı güzel kararlardan bahsedebilirim.
Eski Ela: Olur, çok sevinirim!
Yeni Ela: Şu an başka bir okuldasın ya seneye yeni bir okulda okuyacaksın.
Eski Ela: Biliyorum, adı Beştepe College değil mi?
Yeni Ela: Evet. Orada çok düşünceli, tatlı ve iyi kalpli arkadaşların olacak.
Eski Ela: Vay, ne güzel! Peki başka hangi kararları aldın?
Yeni Ela: Okulumda FLL Challenge yarışması için bir robotik takımına katıldım. Bir takımın parçası olmak çok güzel bir duygu. Hatta kısa sürede ödül bile aldık.
Eski Ela: Aaa, çok güzel! Şimdi hatırladım, geçen sene bir arkadaşım da katılmıştı.
Yeni Ela: Evet. Şimdi de yeni arkadaşlarınla Teknofest adlı bir yarışmaya katılmayı planlıyorsunuz. Eskisinden de güçlü bir arkadaş grubun var.
Eski Ela: Peki eski arkadaşlarını, okulunu ve sınıfını özlemiyor musun?
Yeni Ela: Bazı eski arkadaşlarımı tabii ki özlüyorum. Okulumu çok özlemesem de eski sınıf öğretmenimi özlüyorum. Ama her değişim insana yeni fırsatlar getiriyor.
Bu güzel konuşmadan sonra ayrılma zamanı geldi.
Eski Ela: Demek ki güzel kararlar almışım. O zaman tekrar gelirim. Görüşürüz!
Yeni Ela: Görüşürüz!
Böylece gün bitti. Eski ben kendi yoluna gitti, yeni ben ise arkadaşlarıyla buluşmaya devam etti. O gün şunu anladım: Bazen verdiğimiz kararlar bizi korkutabilir ama cesur olursak güzel yerlere ulaşabiliriz.