Her şey o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu an başladı. Camdan dışarı bakarken kendime şu soruyu sordum: “Bu ışığın sebebi nedir?” En sonunda güneş sistemimizin parçalandığını anladım. O gün insanlar çok tedirgindi. Derken insanlar devleri gördü… Ama düşündüğünüz gibi devler değildi; gerçekten çok büyüktüler.
Uzayın derinliklerinde başka bir gezegen arıyorduk. Bir anda denizi kırmızı, bulutları sapsarı, çimenleri ve ağaçları mavi, toprağı turuncu ve güneşi yeşil olan bir gezegen bulduk. Bütün insanlar burada yaşam kurmaya başladı. Bu sistemde elli altı gezegen vardı; biz onuncudaydık. Güneş eskisi gibi sıcaktı, hatta daha güzeldi ve biraz daha küçüktü ama yine de yaşamak için uygundu. Burada yemek ve su bulmak çok kolaydı. Bu gezegendeki hayvanların bizim gezegenimizdekilerden tek farkı renkleriydi ve hiç tehlikeli değillerdi. Burası eskisinden çok daha iyiydi.
Bence burada yaşam harika olacaktı. Yeni bir sayfa açmış olduk.