Dün haberlerde meteor yağmuru olacağını duymuştum. Bugün sabırla bekledim ama gece gündüz hiçbir gelişme olmadı ve o haberi duyduğum günün üzerinden bir hafta geçmişti. Üzülmeye başlamıştım çünkü ben meteorlara bayılıyordum. Hatta onlara dair kitabım bile vardı. Meteorları araştırmak çok eğlenceliydi ve her şey o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başlamıştı.
Ben saat gece 1.00 gibi uyurken pencereden içeri bir ışık girdi ve bunun meteor olduğunu düşünmüştüm. Baygın baygın, okul kıyafetlerimi giyip cama baktım. Evet, oydu; meteordu. O sevinçle bağırmak istiyordum ama annemler uyuyordu ve onları rahatsız etmek istemiyordum. Tam da evin kenarına düşmüştü. Mucize gibiydi; sanki yıldızlar yanıma gelip benimle konuşuyordu.
Artık dayanamadım ve anneme babama gidip bu olayı anlatmak zorunda hissettim. Kendimi tutamıyordum. Gidip onlara olanları anlattım ve çok mutlu oldular. Sabah gidip bakabileceğimizi söylediler. Sabah uykulu bir şekilde uyandım. Annemlerle gidip baktığımızda annem, meteorların sıcak ve tehlikeli olduklarını söyledi. Tüm gün boyunca meteorları araştırıp durduk ve bu anlar benim için çok özel anılar oldu.