Bir günlüğüne geçmişe gidecek olsaydım 1980’li yıllara giderdim, çünkü insanlar o zamanlar daha neşeli ve halden anlardı, ailemin anlattıklarına göre. İnsan teknoloji ile çok uğraşmadığı için, çocuklar evlere kapanıp telefon, tablet veya televizyon kullanmak yerine sokaklarda top oynayarak zaman geçirir, eğlenirdi. Açıkçası ben 1980’li yıllarda 15-16 yaşında bir çocuk olsaydım hem çalışır, ailemi mutlu eder hem de arkadaşlarımla eğlenerek hayatımı teknoloji olmadan daha iyi bir hâle getirirdim.
Şimdiki çocuklar teknoloji etkisi yüzünden evlere kapanıp bağımlı oluyorlar. Bu durum hem ailemizi hem de bizi etkiliyor ve beyin gelişimini yavaşlatıyor. Bu yüzden bence eski zamanların daha iyi olmasının bazı sebepleri de bunlar. Çoğu çocuğun aile kavgası, depresyon, stres ve asosyal olmasının sebebi, teknolojiye bağımlı olmalarıdır. Benim de geçmişe gitme isteğim bu yüzden; insan hayatı sokaklarda arkadaşlarıyla ders çalışamayıp sosyal olamadığı sürece ne anlamı kalıyor gerçekten diye iç çekiyorum.
Hayatımda her zaman eskilere gidip sosyal olmak isterim. Bir sebep bu değil tabi; o zamanın insanlarının da ayrı bir yaşam hevesi vardı. Herkes birbirine yardım eder, kibar olurdu. Şimdi ise insanlar acımasız ve sadece kendilerini düşünüyor. Annem ve babam bana eskilerin her zaman daha renkli, neşeli ve değerli olduğunu söyler ve hayat bilgilerini paylaşırdı. Söylediğim ve anlattığım her şey, onların bana aktardığı bilgiler sayesinde var. Teknoloji geliştikçe sanki insan beyni küçülüyor ve hayata olan bağlarını kaybediyor gibi hissediyorum. Bu yüzden bence eskiler daha zevkli, neşeli ve güzeldi.