Her insan gençliğinde hata yapmıştır. Ancak aileler çoğu zaman çocuklarının mükemmel olmasını ister ve sorun da burada başlar. Oysa herkes hata yapar. İnsan, hata yapmadan doğruyu öğrenemez. Zor durumlarda ne yapacağımızı da ancak deneyerek anlayabiliriz. Aileler, kendi gençliklerinde yaptıkları hatalardan nasıl ders aldıysa, çocuklarına da aynı şekilde yol göstermelidir.
Yapılan küçük bir hata, çabalayıp bir anda pes etmeye benzer. Aileler sık sık “şımarık çocuk” ifadesini kullanır. Oysa çocukları şımartan aslında yine ailelerdir. Buradaki önemli nokta, çocuğa değer vermemek değil; her istediğinin olamayacağını doğru bir şekilde anlatabilmektir.
Hayat çocuklarımıza her zaman gülmeyecektir. Onları birçok zorluk beklemektedir. Bu zorlukların nasıl aşılacağını ise ailelerin tecrübeleri ve çocukların kendi düşünceleri sayesinde öğrenmeleri gerekir.
Çocukların sıkça yaşadığı sorunlardan biri de ailelerin önce aşırı hoşgörülü davranıp sonra birden sertleşmesidir. Aileler bunu önceden düşünmeli ve dengeli davranmalıdır. Unutulmamalıdır ki “Bilmemek ayıp değildir, öğrenmemek ayıptır.”
Ergenlik dönemindeki çocuklara doğru öğütler verilirse onların yanlış yollara sapması engellenebilir. Bu sayede daha iyi bir gelecek yaşamaları için küçük de olsa bir katkı sağlanmış olur.
Gençliğin en büyük hatası, yanlış yollara sapmak ve bu dönemi boşa harcamaktır. Bugün biraz zorluk çeken bir insan, yarın mutlu olabilir. Acı çekmeden mutlu olmak sadece masallarda vardır. Bu gerçeği gençlere doğru bir şekilde anlatmak, onların bakış açısını değiştirir ve doğru yolu seçmelerine yardımcı olur.