Yaşadığınız şehrin üzerinde ansızın bir gökkuşağı belirdiğinde, ne kadar mutlu hissediyorsunuz?
İşte ben şehrimde sürekli o gökkuşağının altında yaşıyorum. Çünkü yaşadığım şehirde insana ait tüm duygular, renkler sayesinde ortaya çıkıyor. Biliyorum biliyorum, kulağa çok hoş geliyor. Ama tam olarak öyle olduğunu söyleyemeyeceğim.
Her duygu, her insan için biriciktir.
Mesela geçtiğimiz günlerde çok önemli bir sınavım vardı ve hiç olmadığım kadar stresliydim. Aynaya baktığımda kendimi masmavi görüyordum. Hızla evden çıkmak için kapıya koştuğumda annem arkamdan, “Ada, neden bu kadar neşelisin?” diye seslendi. Mavi onun duygularında neşe demekti ama ben çok stresliydim.
İşte şehrimde hayat bu yüzden çok karmaşık. İnsanlar birbirlerini anlamakta zorlanıyorlar. Çünkü renkler, duygular kadar değişken.
Ne mi olması gereken?
Hiçbir şeye ihtiyaç duymadan, herkesin hislerini en basit hâliyle ve en doğru şekilde anlatması.
