O sabah her şey çok normal başlamıştı. Annemin “Kahvaltı hazır!” sesiyle uyandım. Gözlerimi ovup ayağa kalktım. Fakat bir anda odamın içinden garip bir ışık yükselmeye başladı. Çok şaşırmıştım ama merakıma yenildim ve ışığa doğru yürüdüm. Tam o anda gözlerim karardı, sonra kendimi başka bir yerde buldum. Gözlerimi açtığımda gördüklerime inanamadım.
Etrafım rengârenk çiçeklerle dolu bir ormandı. Ağaçların üstünde konuşan kuşlar vardı. Hatta içlerinden biri bana “Hoş geldin!” dedi. İlk başta korktum ama kuşun sesi çok dost canlısıydı. Bana yol göstermeye başladı. Birlikte yürürken şekerden yapılmış bir nehir gördüm. Baloncuk balıkları su yerine şeker köpüğüyle oynuyordu. Kuş “Buraya sadece kalbi temiz insanlar gelebilir.” dedi. Bu söz beni çok mutlu etti.
Bir süre sonra büyük bir kapıya ulaştık. Kapının üstünde “Dilekler Kapısı” yazıyordu. Kuş “Bir dilek dile ve ardından eve döneceksin.” dedi. Uzun düşündüm ve dünyadaki tüm çocukların mutlu olmasını diledim. Kapıdan geçtim ve bir anda odama geri döndüm.
Annem tekrar “Kahvaltı hazır!” diye seslendi. Yatağımdan kalkarken gülümsedim. Bu yaşadığım bir rüya mıydı, yoksa gerçekten başka bir dünyaya mı gitmiştim? Bunu asla öğrenemeyeceğim.