Çok eskiden itibaren insanlar hep sosyal ve birbirlerine ihtiyaç duyan canlılar olmuşlardır. İnsanlar ne kadar hala birbirlerine ihtiyaç duysada artık yeni doğan çocuklar eskiye kıyasla o kadar da sosyal değil, daha çok içlerine kapanık ve asosyaller. Neredeyse bütün eski nesilliler böyle düşünüyor ve aksi fikirlere karşılar. Peki, şuanki neslin yalnızlığının sebebi ne? Neden günümüz çocukları bu kadar yalnızlar fikri kesin sizinde kafanızı kurcalamıştır. Peki bu sorunun cevabı ne?
İlk olarak bu soruyu cevaplamadan önce günümüz çocuklarının tam olarak kim olduklarını anlayarak başlayalım. Günümüz çocukları ile kastedilen şey, teknolojinin içinde doğan nesil. Bu nesil telefonun, tabletin, bilgisayarın ve en önemlisi internetin içinde doğdular ve bu da onların çocukluğunu nasıl geçtiğini önceki nesillerden çok farklı yapıyor. Günümüz çocuklarının eline ebeveyinleri tarafında telefon veya tablet veriliyor ve bu şekilde onları başlarından sağabiliyorlar. Ancak bu ne ebeveyinleri için ne de çocuk için iyi birşey değil, aksine çok kötü bir şey. Çocukla hiçkimse ilgilenmediği için ve eline verilmiş bu olanağı kullanmaya başlıyor. Küçücük çocuk kendisi için neyin iyi neyin kötü olduğunu bilmiyor. İnternette zaman geçirdikçe buna bağımlı hale gelmeye başlıyor. Bu yüzden de çocuk dışarı çıkmayı hattağa tableti dışında bir şeyi yapmayı reddediyor. Önceki nesiller hep sokağa çıkar, arkadaşları ile sokakta oyunlar oynar iken bu nesil evde tek bir şekilde video izliyor ve tek başına tabletinden oyun oynuyordu. Buda çocuğa sosyalleşmesi için hiçbir şansıl verilmemesi ile sonuçlanıyor. Önceki nesil için sosyalleşmek ve yeni birileri ile tanışmak çok kolay çünkü bunu daha önceden onlarca kez yaptılar, ancak yeni ve evlere tıkanmış ve sosyalleşme konusunda aciz bırakılmış yeni nesilden birisi için birisiyle tanışmak zor gelebilir. Bunların yanında interneteki influencerlar tarafından çocuğa kazandırılan olumsuz davranışlar veya yanlış düşünce biçimleri o çocuğu olmadığı biri yaparak karşı tarafın onu tanımasını zorlaştırabilir veya direkt o çocuğu diğer insanlara karşı itici biri yapabilir ki bu diğer ihtimalden çok daha kötü. Örnek vermem gerekirse, küçük bir çocuk eğer internetten kendi yaşını aşan şiddet içerikli bir video izlerse ya da bunun sanki güzel ve komik birşeymiş gibi gösteren bir influencer’ı örnek alarak o davranışı sergileyebilir. Tahmin edebileceğiniz gibi eski nesilin böyle sorunları yoktu, eğer başkası tarafından etkilenen çocuklar varsa da bu şuan olduğu kadar yaygın değildi.
Sonuç olarak, eski neslin savunduğu günümüz çocuklarının daha yalnızlaştığı düşüncesinin temel sebepleri; çocukların daha hayatlarının başında, sağlıklı düşünemiyor iken, aileleri tarafından kontrolsüz bir şekilde teknolojinin dipsiz okyanusuna bırakılıp ebeveyinlerin çocukları başlarından sağmasıdır. Bunu yaparken kendileri ve çocukları için iyi bir şey yapmayı amaçlarken zamanla sonucun kötü bir sona evrilmesi ve bu sonunda çocukların asosyal olması.