Defne: Merhaba Picasso! Seninle yemek yemek benim için bir şeref. Sadece birkaç sorum olacak, resimlerin hakkında konuşmak istiyorum.
Picasso: Tabii, sorabilirsin. Eğer bir gün benim gibi bir ressam olmak istersen, sana resam olmanın nasıl bir şey olduğunu da anlatabilirim.
Defne: Aslında ne olacağıma henüz karar vermedim ama resim yapmayı düşünürüm. İlk sorum: Resim çizmeye nasıl başladın?
Picasso: Ressam olan babamla birlikte 7 yaşındayken başladım. Yani senin yaşlarında bir çocukken.
Defne: Hmm, bu ilginç. Aslında ben pek iyi resim çizemem.
Picasso: Bence bunu şimdiden söyleme. Elin alıştıkça daha iyi çizebilirsin. Pratik yapmak çok önemli.
Defne: Peki, ikinci sorum: Neden resimlerin biraz garip ve farklı?
Picasso: Çünkü ben tavuklar için resim yapmam. Sanatı sıradan değil, farklı bir bakış açısıyla yapmak isterim. Dünyayı başka bir gözle görmeye çalışırım.
Defne: Ben çok resim yapmadığım için böyle sorular soruyorum. Evet, son sorumdan önce şunu söyleyeyim: Yemek güzelmiş, ben beğendim. Peki, herhangi bir alerjin ya da rahatsızlığın var mı?
Picasso: Evet, bipolar bozukluğum var. Eskiden buna manik depresif hastalık denirdi.
Defne: Kendine dikkat et, sana bir şey olmasın.
Picasso: Tamam, dikkat ederim. Sen de kendine dikkat et. Bu arada yemek güzeldi, ben öderim.
Defne: Tamam, bir dahakini ben alırım. Görüşürüz!