Bir dakika, neler oluyor burada? Hayır, bu mümkün değil! Camdan bakınca gördüğüm her yer çocukluğumdan oluşturulmuş gibi sanki. Dün gece buralar böyle değildi ve ayrıca ben nerdeyim? Neden kendi odamda değilim? Yani aslına bakılırsa öyleyim ama burası benim çocukluk odam. Böyle bir şey nasıl…
Camdan dışarısı oldukça garip gözüküyor. Tanıdık ama farklı. Ben Ankara’da yaşıyorum ve oldukça eminim ki bizim şehrimizde deniz yoktu ama karşımda deniz görüyorum! Dışarı çıkmalıyım, bu fırsat kaçmaz!
Binalar sanki 2010’lu yıllardan kalma gibiler. Keşke sokaklar arnavut kaldırım… Bir saniye, ne oldu böyle? Benim bunu dememlr birlikte yer bir anda arnavut kaldırıma dönüştü. Demekki istediğim şehri tasarlayabilirim! Hadi başlayalım.
Öncelikle minariyi biraz daha eski zamanlara çevirmek istiyorum. Binalar tıpkı Kars’ta gördüğüm gibi Rus mimarisine sahip olsunlar. Gitmeyi en çok sevdiğim yerlerden biri olan sinemayı da şuraya ekleyelim, arkadaşlarımla giderim, tabii burdalarsa.
Bebekken oturduğumuz binada yaşamayı çok istiyorum, onu da buraya alalım. Sokaklarda narenciye ağaçları olsun, etraf mis gibi koksun. Biraz da çiçeklendirelim. Tıpkı Muğla’daki gibi pembe çiçekler dikelim etrafa, biraz da Osmanlı zamanlarından kalma mimariler ekleyelim.
Çini sanatı eserleriyle kaplanmış bir bina olsun mesela, yağmur sadece bu binanın üstüne yağmasın. Okul yapalım bir tane, tüm çocukların isteyerek ve severek gidekleri eğlenceli, kafalarını dağıtnalarına sebep olacak güzel bir okul. Okuldan çıkınca ara sokaklardan geçip denize girebiliyor olsunlar, sahile yakın olsun bu okul.
Biraz eğlenmek için bir lunapark olsun, herkesin gönlünce seveceği ve isteyerj bineceği aletlerden oluşsun. Sanki gelecekten fırlayıp buraya gelmiş gibi olan süslemelerle tarihi eserler kendi aralarında bir uyum yakalasın ki etraf şahane gözüksün.
Evimiz kocaman olsun, hep hayalimdeki gibi. Dört katlı, büyükçe bir bahçesi olsun. Hep böyle bir yerde yaşamak istemiştim. İstemiştim tabii ama şu an fark ediyorum ki bir eksiklik var.
Neden etrafta kimse yok? Sadece ben varım gibi duruyor. Annem, babam, arkadaşlarım… Onlar neredeler? Onlar yanımda olmayacaklarsa benim böyle güzel bi yerde olmamın ne anlamı kalır ki?