Saniyelerle yarışıyordum bir mucize gerçekleşse dediğim o anda, kalbim hızla çarpıyordu. Okulun spor salonunda, yıl sonu basketbol turnuvasının final maçı oynanıyordu. Takımım son dakikada gerideydi ve ben son şutumu atmak için hazırlanıyordum. Arkadaşlarımın gözlerinde umut, ama aynı zamanda korku vardı.
Herkesin gözleri üzerimdeydi. Koçum, “Başarabilirsin!” diye bağırdı. Derin bir nefes aldım ve potaya odaklandım. Zihnimde sadece bu an vardı. Topu elime aldım ve atışımı yaptım. Top havada süzülürken, zaman sanki yavaşlamış gibiydi. Saniyelerle yarışıyordum.
O an, hayatımın en önemli anıydı. Top potaya doğru ilerliyordu. Kalbim, her saniye daha da hızlanıyordu. “Lütfen, lütfen!” diye fısıldadım. Top, potanın kenarına çarptı ve bir an için havada asılı kaldı. Sonra, içeri düştü! Salon bir anda coştu. Arkadaşlarım beni kucakladı, sevinç çığlıkları yükseldi. O an, sadece bir basket değil, aynı zamanda azmin ve inancın zaferiydi. Mucizeler bazen en beklenmedik anlarda gerçekleşir. O gün, hayallerimin peşinden koşmanın ne kadar değerli olduğunu anladım.
Maçın bitiş düdüğü çaldığında, takım arkadaşlarım hep birlikte sevinçle havaya fırladık. Koçum, “Harika bir iş çıkardınız!” dedi. O an, sadece bir spor müsabakası değil, dostluğumuzun ve birlikte başarmanın önemini de hatırlattı.
O gün, hayatımda unutamayacağım bir anı olarak kalacak. Saniyelerle yarıştığım o mucize, bana her zaman pes etmemem gerektiğini öğretti. Hayat, bazen beklenmedik sürprizlerle dolu. Ve ben, o mucizeyi yaşadığım için çok mutluydum.