Bu sabah kalktığımda köpeğim havlamıyordu. Bunun yerine “Uyan, uyan!” diye bana bağırıyordu. Önce çok korktum ama sonra bunun bir süper güç olduğunu fark ettim. Hayvanların konuşmalarını anlayabiliyordum.
O gün işe gitmek yerine, ilk işim hayvanat bahçesine gitmek oldu. Çünkü hayvanların neler düşündüğünü çok merak ediyordum. Önce bir maymunla konuştum. Zıplayarak “Muz, muz, muz!” diye bağırıyordu. Şansıma çantamda duran sapsarı bir muz vardı, hemen ona verdim. Hazırlıklı gelmiştim.
Sonraki durağım kaplanların olduğu bölümdü. Kaplanla konuştuğumda bana eski evini özlediğini söyledi ama onu buradan götürmem mümkün değildi. Tam o sırada bir görevli yanıma gelip “Bu kaplanı siz mi götüreceksiniz?” diye sordu. Ben de “Evet.” dedim. Kaplanı bir araca koyduk ve ardından bir yük gemisiyle, içinde özgürce dolaşabileceği otlarla kaplı bir araziye götürdüm. Kaplan çok mutluydu. Ben de öyleydim.
Eve dönüş yolunda geminin yanından dev bir köpek balığı sürüsü ve ardından da bir balina sürüsü geçti. Onları da anlayabiliyordum. Ne kadar muhteşem bir gündü.
Eve geldiğimde çok yorgundum. Yatağıma uzanacaktım ki köpeğime iyi geceler demeyi unuttuğumu fark ettim. Tam o sırada birden gözlerimi açtım. Saat sabah 09.00 olmuştu ve köpeğim havlıyordu. Meğer hepsi bir rüyaymış. Hemen hazırlanmaya başladım ve işe gitmek üzere evden çıktım, normal hayatıma geri döndüm.