Bir sabah uyandığımda etrafımdaki herkesin benim dilimde konuştuğunu fark ettim. Anneme bunu söylediğimde çok şaşırdı ve durumu denemek için hemen uçak bileti aldı.
İki gün sonra uçağa bindik ve beş saatlik bir yolculuğun ardından Portekiz’e vardık. Annem, ilk olarak bizim dilimizi konuşmayan bir kişiyle konuştu. Konuştuğu kişi annemin ne dediğini anladı ve bizim dilimizle karşılık verdi.
Ben ve annem bu duruma çok sevindik, artık rahatça konuşabiliyor ve istediklerimizi söyleyebiliyorduk. Tatillerimiz bu şekilde çok daha keyifli hâle geldi. Ardından Fransa’ya taşındık. Orada en güzel yerleri gezip en iyi okullara gittim.
Aylar geçtikçe bu düzene çok alıştık. Ancak bir gün anneme, herkesin bizim dilimizde konuşmasından sıkıldığımı ve derslerde yeni bir dil öğrenemediğimi söyledim. Annem de benzer şekilde sıkılmıştı. Bunun üzerine birlikte dua ettik ve bir gün sonra her şey eskisi gibi oldu.
Sonunda kendi ülkemize geri döndük. Ben ve annem çok mutlu olduk ve hayatımıza keyifle devam ettik.
Bu olaydan çıkardığımız ders şuydu: Herkesin aynı dilde konuştuğu bir dünyada, yeni bir dil öğrenmek mümkün değildir. Bu nedenle farklı diller öğrenmek ve kültürleri keşfetmek çok değerlidir.