Hıdırellez Sabahı

Merhaba , ben Öykü Ece. Hayal kurmaya bayılırım. Çünkü annem dilediğim her şeyin gerçek olacağını söyler. O akşam “Hıdırellez” ‘di. Dileklerimi kağıda çizdim. Annem onları gül ağacının dibine koydu. Sonra ben de onları hayal ederek uykuya daldım. Ertesi gün pazardı. Annem salondaydı. Kalkıp annemin yanına gittim. Giderken antrede bir kutu gördüm. Anneme ” Antredeki kutunun içinde ne var?” diye sordum. Annem de bilmiyordu. Kutuyu açmaya karar verdik. İçinden bir anahtar çıktı. Üzerinde bir konum yazıyordu. Hemen arabaya binip o konuma gittik. Gittiğimizde karşımızda iki katlı, acayip güzel havuzlu bir bahçeli ev çıktı. Arabadan inip elimizdeki anahtarla kapıyı açmaya çalıştık. Garip bir şekilde kapı açıldı. İkimizde şok olmuştuk. Yani bu ev artık bizim miydi? Evin içinden bir havlama sesi geliyordu. Bu bir köpekti. Çok tatlıydı. Hemen babamı aradık. Babam da şok oldu. O sırada ben evin bahçesine gezintiye çıktım. Daha sonra anneme “Anne bu eve taşınabilir miyiz? ” diye sordum. Annem “Hayır, taşınamayız ama bir süreliğine bavullarla gelip kalabiliriz.” dedi. Köpeğime de bir isim bulmam gerekiyordu. Ailecek bir isme karar verdik. “PONÇİK” Çok mutlu olmuştum. Hayallerime kavuşmuştum. Yani sizce ben kağıda neler çizdim???