Bana göre bilimin temel amacı, insan yaşmını daha kaliteli ve uzun hale getirmektir. Tıpkı eskiden antibiyotiklerin icat edilmesi veya aşıların bulunması gibi, genetik müdahale de aslında bu yolculuğun bir sonraki durağı.
Şu an derste öğrendiğimiz kalıtsal hastalıkları düşünün. Eğer biz bu hatalı genleri daha anne karnındayken veya hücre bazında düzeltebilirsek, milyonlarca insanın acı çekmesini engelleyebiliriz. Bu, bilimin insanlığa hizmet etme görevinin bir parçasıdır. İnsanlık hep doğaya uyum sağlamaya çalıştı. Belki gelecekte değişen dünya şartlarına (iklim krizi gibi) uyum sağlamak için genetik müdahale bir zorunluluk haline gelecek.
Madalyonun diğr yüzü ise biraz korkutucu. Eğer genlerle oynamaya başlarsak, sadece hastalıkları tedavi etmekle kalmayıp “tasarım bebekler” üretmeye de başlayabiliriz.
En büyük korkum şu: Bu teknoloji çok pahalı olursa, sadece çok zengin aileler çocuklarının zekasını, boyunuveya atletik yeteneklerini seçebilecek. Bu da toplumda “Genetik olarak üstün” ve “doğal” insanlar arasında devasa bir sınıfsal fark yaratır.
Ekosistemde herşey bir denge üzerine kurulu. Bir geni düzelteceğiz derken, o genin bilmediğimiz başka bir fonksiyonunu bozabiliriz. Bu, geri dönüşü olmayan genetik facialara yol açabilir.
Bence insan genetiğine müdahale, tedavi amacı taşıdı sürece bilimin muazzam bir başarısı ve doğal bir ilerleyişidir. Ancak iş “insanı geliştirmek” veya “mükemmel türü yaratmak” kısmına gelince, orada durmalıyız. Çünkü insanı insan yapan şey biraz da kusurları ve çeşitliliğidir.
Kısaca bir çocuğun sakat doğmasını engellemek bir mucizedir, ama sırf göz rengi mavi olsun diye genleriyle oynamak etik bir sınır ihlalidir.