Bir sabah uyandığımda annemin başında bir ışık gördüm. Kendi kendine,
“Keşke bana yardım etseler. Hıh! Sanki hizmetçiyim! Bana yardım etseler her şey daha güzel olacak.”
diyordu. Bunu duyar duymaz hemen koşa koşa yanına gittim ve
“Anneciğim, sen yorulma, ben yardım ederim.” dedim.
Annem de şaşırarak, “Hayırdır inşallah!” dedi.
Hafta sonu böyle geçti. Pazartesi okula gittiğimde birden herkesin ne düşündüğünü duymaya başladım!
İlk ders başladı. Öğretmen sınıfa girince herkes “Ooff!” dedi çünkü ders matematikti. Ama ben matematiği seviyordum — sadece etütleri hiç sevmem!
Bir anda öğretmen bağırdı: “Çocuklar, bugün sınav var!” Herkes bir anda üzüldü. Ben de “Amaan, daha yeni başlamıştık!” diye içimden söylendim. Sınav başladı, çok da zor değildi aslında. Sonuçlar açıklandığında 70 almıştım. Elif üzülmüştü “Ya annem bana çok kızacak!” diyordu.
Eve gidince hemen anneme anlattım. Annem şaşırdı, sonra da gülümsedi. Ben de yatağıma gittim ve güzel bir uykuya daldım. 😄😂