Bir sabah uyandığımda, insanların zihnini okuyabileceğimi fark ettim. Babam zihninden şunu diyordu; “Bora ve Doruk’a güzel bir şeyler almalıyım çünkü yılbaşına çok az kaldı. Kargodan gelince saklamalıyım.” Bunu duyunca bu yeteneği daha iyi nasıl kullanacağımı daha iyi anladım: İnsanların yanından geçerken hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geçip gideceğim! Bu harika bir fikirdi.
Hemen uyguladım. Ve çok işe yaradı. Bu yeteneği çok sevdim. Bir gün ihtiyar bir adam zihninden şunu diyordu: “Ah, keşke birisi bana yardım etse” Bunu duyunca hemen yardım ettim ve dedim ki “Amcacığım ben size yardım edebilirim.” Amca gülümsedi ve dedi ki “Sağ ol çocuğum, yavrum benim” dedi. Çok mutlu oldum. “Bu yeteneği kaybedersem, tüm Dünya çok kötü olurdu” diye geçirdim içimden.