Her şey o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı. O sırada odamda yalnızdım. Masamın başında oturmuş, ertesi günkü sınav için notlara bakıyordum ama aklım hiç derste değildi. Yağmur yağıyordu, camdan gelen ses insanın içini biraz sıkıyordu. Ev sessizdi, sadece saatin tıkırtısı duyuluyordu.
Işığı ilk fark ettiğimde başımı bile kaldırmadım. Önce sanki gözüm yanılmış gibi geldi. Sonra odanın içi yavaş yavaş aydınlanmaya başladı. Lambam kapalıydı ama oda aydınlıktı. Başımı kaldırdığımda pencerenin önünde duran o garip ışığı gördüm. Ne parlaktı ne de rahatsız ediciydi. Sanki canlı gibiydi. İçeri süzülüyor, duvarlara dokunuyordu.
Kalbim hızla atmaya başladı. Korktum ama bağırmadım. Sesim çıkmadı. Ayağa kalktım ve bir adım geri çekildim. Işık o sırada masama doğru ilerledi. Kitaplarımın üzerinden geçti, sayfalar kendiliğinden kıpırdadı. O an bunun normal bir şey olmadığını anladım.
Işık bir süre durdu, sonra birden kayboldu. Oda yeniden karardı. Lambayı açtım, pencereyi kontrol ettim ama hiçbir şey yoktu. “Hayal gördüm,” dedim kendi kendime. Ama içimde bir huzursuzluk vardı. Sanki o an bir şey başlamıştı ve geri dönüşü yoktu.
O gece zor uyudum. Sürekli o ışığı düşündüm. Sabah kalktığımda her şey normaldi ama ben normal değildim. Okula gittim, arkadaşlarımla konuştum, derslere girdim ama aklım hep penceredeydi. Kimseye anlatmadım çünkü anlatsam inanmayacaklarını biliyordum.
Ertesi gece ışık tekrar geldi. bu sefer kaçamadım. Oda karardı, sanki duvarlar üstüme doğru yaklaşıyordu. Işık pencerenin önünde durdu ve bir anlığına tamamen söndü. O sessizlikte kalbimin sesini duydum. Sonra içimde garip bir ağırlık hissettim, nefes almak zorlaştı. Ayakta duramayıp yere çöktüm.
Gözlerim kapanırken odanın köşesinde bir gölge hareket etti. Işık yeniden yandı ama artık bana dokunuyordu. Soğuktu. Çok soğuktu. Bağırmak istedim ama sesim çıkmadı. O an her şeyin bittiğini anladım. Işık yavaşça sönerken oda tamamen karanlığa gömüldü
Sabah annem odaya girdiğinde pencere açıktı. Ben yerde hareketsiz yatıyordum. Odada hiçbir iz yoktu, sadece duvarlarda anlaşılmaz izler vardı. Doktorlar sebep bulamadı. Polis de.