Gözlerimi açtığımda, güneşin altın sarısı ışıkları yüzüme vuruyordu. Hafif bir esintiyle birlikte tuzlu deniz kokusu ciğerlerimi doldurdu. Dalgaların usulca kıyıya vuran sesi huzur vericiydi ama aynı zamanda derin bir yalnızlık duygusu uyandırıyordu. Çevrem palmiye ağaçlarıyla çevriliydi, yaprakları rüzgârla hafifçe hışırdıyordu. Kuş sesleri, doğanın burada hâlâ canlı ve dingin olduğunu hatırlatıyordu.
Uzakta, denizin sonsuz maviliği gökyüzüyle birleşiyor. Bu manzara, büyüleyici bir tablo gibi gözlerimin önünde uzanıyordu. Kumlar ayaklarımın altında yumuşak ve sıcaktı. Bu ıssız adada, hem huzur hem korku iç içe geçmişti. Özgürlük hissiyle birlikte çaresizlik de yüreğime çökmüştü. Belki de kendimi yeniden keşfetmem için buradaydım.
Bu sessizlikte, iç sesimi ilk kez bu kadar net duyuyordum. Buradaki ağaçların meyveleri bile gür renkleri ve kokusuyla yüzümde gülümseme yaratıyordu. Bununla beraber denizin açık mavi tonu ve uçan martılar şahaneydi. Adada keşfedilecek o kadar fazla yer vardı ki insan nereden başlayacağını bilemiyordu. Ayrıca burada hiçbir yırtıcı canlı olmadığı için rahatça gezilebiliyordu. Buradaki her şey şahaneydi.