Sıradan bir okul gününde ders işlerken dışarıdan gelen sesle irkildim. Pencereye doğru koştum. Bir çığlık sesi gelmişti. Pencereden bakınca gördüm ki bir çocuk kaçırılıyordu. Bir anda teneffüs zili çaldı, yani okul bitmişti. Hemen bir iki arkadaşla kaçırılan çocuğu takip ettik. Arabayla gittikleri için biz de bir taksiyle gidiyorduk. Yedi sekiz dakika sonra ıssız bir yere geldik. Burası bir inşaattı. Çocuğu bir sandalyeye oturtmuşlardı. Bir adam video çekiyordu. O esnada anladım ki çocuğun ailesinden fidye isteyeceklerdi. O anda yerde bulduğum bir tuğla parçasını adamların kafalarına attım. Hepsi çok yaralanmıştı ancak bayılmadıkları için beni de sandalyeye bağladılar. Onlar benim de tek başıma olduğumu düşündüler. Diğer iki arkadaş bir anda saldırdı, zaten kafaları kanadıkları için çok bir şey yapamadılar.
Sonuç olarak o üç adam bayılmıştı. Arkadaşlarım beni ve kaçırılan çocuğu çözdü ve biz de hemen fırsat bulup polisi aradık. Hırsızlar tutuklanmıştı ve çocuk kurtulmuştu. Bize teşekkür için on bin lira vermişlerdi. O anda anladım ki iyilik eden, iyilik bulur.