Bir sabah uyandığımda gökyüzünden kelimeler yağıyordu. Bazı kelimeler şans getiriyor, bazıları ise şanssızlık getiriyordu. Kimisi üzgün, kimisi mutluydu. Herkes görmek istediği kelimeleri seçiyor ve onları okuyordu. Haberlerde, mutluluğu aslında kendimizin seçtiği; yağan kelimelerden de mutluluğu yine kendi gözlerimizle bulup seçebileceğimiz söyleniyordu.
Tüm insanlar bunu dikkate aldı ve mutluluk kelimelerini seçerek kalplerini sevgi ve neşeyle doldurdular. Dünyamız için gerekli olan tam da buydu; insanlar mutlu olunca her şey daha güzel oldu. İnsanların yaraları iyileşti. Kötü kelimeler rüzgâra bırakıldı, iyi kelimeler kalplere doldu.
Sonuç olarak, kelimelerin ne kadar güçlü olduğunu ve duygularımızı değiştirebildiğini anladık. İyi kelimeler bizi mutlu ederken kötü kelimeler mutsuz ediyordu. Mutluluk, insanların tercih ettiği kelimelerde saklıydı; mutsuzluk ise bizleri yaralayan kelimelerde gizliydi.
Eğer mutlu olmak istiyorsak, tercihlerimiz hep mutlu kelimelerden oluşan cümlelerden yana olsun ki hepimiz birbirimizi daha iyi anlayalım ve güzel bir dünyada birlikte yaşayalım.