Sabah uyandığımda gökyüzü çok farklıydı. Bulutlar gri değil, rengârenk harflerle doluydu, adeta masalsı bir manzaraydı. Birden yağmur başladı ama bu yağmur sudan değil, kelimelerden oluşuyordu, hafifçe süzülerek. “Sevgi,umut, teşekkür ederim” gibi kelimeleri düşününce içim ısındı. Bu kelimeler bana güç verdi, kalbimi iyileştirdi, derinden ve sessizce.
Bazı kelimeler ise çok sertti, acımasız ve kırıcıydı. “Korkak, iş bilmez, psikopat” gibi kelimeler yolda yürürken omzuma düştü, canımı acıttı. Hemen şemsiyemi açtım, hem de korkuyla. Öğlene doğru arkadaşlarımla buluştum. Birbirimize güzel kelimeler söyledikçe etrafımız aydınlandı bir anda. Kötü kelimeler eriyip yok oldu.
Akşam olunca yağmur dindi. O gün anladım ki kelimeler çok güçlüdür. Doğru kelimeler insanı iyileştirirken, yanlış kelimeler insanı yaralayabilir. Bu yüzden her zaman iyi kelimeler seçmeliyiz. Eğer herkes doğru kelimeler kullanarak konuşursa dünya daha iyi bir yer olabilir, herkes için.