KELİMELERİN YAĞMURU

Bugün özel bir gündü. Gökyüzünden kelimeler dolu dolu yağıyordu. Bazı kelimeler yumuşaktı. Yağmur damlası gibi düşüyordu. “İyi ki varsın”, “Aferin”, “Sen yaparsın” diyorlardı. Bu kelimeler bana bugün bir şeyi başardığımı anlatıyordu. Ama bazı kelimeler vardı ki, bir  yerime çok sert vurup canımı acıtıyordu ve beni üzüyordu. Ben yine de bu yağmurun altından yürüyerek geçtim. İyi kelimeleri toplayarak cebime koydum. Kötü kelimelerin ise acıyıp gitmesine izin verdim. Günün sonunda ıslandım ama kendimi daha güçlü hissediyordum. Ertesi gün yine dışarı çıktım. Gökyüzüne baktım. Bu kez kelimeler gökyüzünden değil, insanların ağzından akıyordu. Bazı insanlar mutlu ediyordu, bazı insanlar üzüyordu. Mutlu edilen insanların yanında durmaya çalıştım. Kendime güzel kelimeler seçmeye çalıştım. Konuşurken insanları mutlu etmeye çalışıyordum.