Yaz tatilinin ilk günüydü. Bu yüzden sabah uyandığımda çok heyecanlıydım. Köpeğim bu gece benimle uyumuştu.Uyandığımda elimi yüzümü yıkayıp aşağı indim.
Ailemle mutfakta kahvaltı yaparken çok değişik bir ses duydum. Sanki bir insan konuşuyor gibiydi. Ama biraz tiz bir sesti ve konuştukları çok karmaşıktı. Sanki “Mama, mama diye bağırıyordu.” Etrafa bakındım ve sesin masanın altından geldiğini fark ettim. Eğilip baktım ve gözlerime inanamadım! Konuşan köpeğim Toprak’tı. Hemen anneme, babama döndüm, “Toprak konuşuyor” dedim. Annem; “kızım saçmalama Toprak konuşamaz, başka bir şey duymuşsundur” dedi. Bana inanmadıkları için anneme ve babama çok kızmıştım. O yüzden kahvaltımı yarım bırakıp odama çıktım.
Toprak’ı odama çağırdım. onunla bir an önce konuşmalıydım. Toprak odama geldi ve Selen neden çağırdın beni dedi. Toprak’la konuşmaya başladım. Çok fazla soracak sorum vardı ama ilk olarak en önemlisini sordum:
– Nasıl konuşabiliyorsun? Toprak;
-Ben hep konuşabiliyorum sadece sen anlayamıyordun.
Ona inanamamıştım. Sonra ona en merak ettiğim şey sordum:
– Toprak biz bütün gün dışardayken bu evde yalnız başına nasıl sıkıntıdan patlamıyorsun?
Toprak hemen cevap verdi:
– Aslında sıkıntıdan patlıyorum fakat yapacak bir şey olmadığı için bütün gün oradan oraya boş boş koşturuyorum. Bu da fena değil, ancak bazen öyle çok sıkılıyorum ki etrafı dağıtabiliyorum.
Toprak’la o gün bol bol sohbet ettik. Genel olarak Toprak’ın neler yaptığını konuştuk. Sonunda akşam olmuştu. İkimiz de çok yorulmuştuk ve yine benim yatağımda uyumuştuk. Acaba Toprak sabah uyandığımda hala benimle konuşuyor olacak mıydı?