Korkutucu An

2025 yılında bahçede arkadaşlarımla oyun oynuyordum. O zaman bir çukur fark ettim. O çukur çok ama çok derindi. Ebelememe oynuyorduk Yusuf ebeydi Barış ,ben , Ahmet ve Umut kaçıyorduk. Ben o çukuru tekrar gördüm anneme haber verdim. O hemen 112’yi aradı çünkü orada bir çocuk vardı o çok kötüydü ve çok üzgündü. Çünkü annesi ve babası onu terk etmişti yetmez gibi de onu buraya atmışlardı. Sonra itfaiye geldi ama çocuğa yetişemediler. Saniyelerle yarışıyordum , bir mucize gerçekleşse dediğim o anda çocuk uçmaya başlamıştı. Meğerse çocuk bu gücünü bilmiyormuş. Sırtında trilyonlarca uçma ,hızlanma ,ve görünmezlik iksiri vardı birazını bize verdi. Ona teşekkür ettik. O da bize bu gayretimiz için teşekkür etti. O çocuk bizle kalamadı ama artık onla çok iyi dost olmuştuk hatta bu olay haberlere çıktı ve en sonunda çocuğun anne ve babası onu tekrar evlat edindi. Ve artık arkadaşlarıma bir çok kişi daha gelmişti. Çocuğa adını sorduk o da “adım Leo  Türk asıllı İngilizim”dedi ve çocukla nerdeyse her akşam oyun oyuyordum.