Kültürel miraslar, bir ülkenin kimliğini yansıtan en önemli değerler arasındadır. Bu miraslar, hem maddi hem de manevi açıdan büyük bir zenginlik kaynağıdır. Bir ülkeyi yalnızca ulusal düzeyde değil, uluslararası arenada da temsil eder ve hem yerli hem de yabancı turistlerin ilgisini çeker. Bunun sonucunda ülke ekonomisi güçlenir ve kültürel değerler daha geniş kitleler tarafından tanınır. Ancak yıl boyunca binlerce turistin ziyaret ettiği bu alanlar zamanla zarar görebilmektedir. Bu nedenle, devletin turizmi teşvik etmesi ve aynı zamanda kültürel mirasları koruma altına alarak ziyarete kapatması konusunda farklı görüşler bulunmaktadır.
Turizmin teşvik edilmesi, birçok fayda sağlar. Öncelikle, kültürel mirasların halka açılması, vatandaşların kendi tarihlerine ve kimliklerine olan ilgisini artırır. İnsanlar, ülkelerinin tarihini öğrendikçe milli benlikleri gelişir ve kültürel miraslarına daha fazla sahip çıkarlar. Bunun yanı sıra, turizmin teşvik edilmesi ekonomiye büyük katkı sağlar. Özellikle yabancı turistlerin ilgisi, ülkeye döviz girişini artırarak ekonomik büyümeye destek olur. Ayrıca kültürel miraslar, bir ülkenin uluslararası prestijini artıran unsurlardır. UNESCO gibi kuruluşlar, bu değerleri koruma altına alarak dünya çapında tanınırlığını sağlar. Böylece, bir ülke hem kendi halkı hem de yabancılar tarafından daha iyi tanınır ve kültürel gücünü pekiştirir.
Ancak turizmin teşvik edilmesi bazı olumsuz sonuçlar da doğurabilir. Öncelikle, bilinçsiz turistler kültürel mirasların korunmasını zorlaştırabilir. Ne yazık ki, bazı insanlar bu değerlerin önemini bilmedikleri gibi, onlara zarar da verebilirler. Bu durum, eserlerin zamanla yıpranmasına ve hatta yok olmasına yol açabilir. Bunun yanı sıra, turizmin yanlış yönetilmesi de ciddi bir sorundur. Kültürel alanların korunması ehil olmayan kişilere bırakıldığında, bu bölgeler ticari bir meta hâline gelebilir ve tamamen kazanç odaklı kullanılabilir. Bu da kültürel mirasların ruhunu kaybetmesine neden olur ve zamanla turistlerin ilgisini azaltır.
Kültürel mirasların korunması ise bu değerlerin gelecek nesillere aktarılmasını sağlar. Eğer bir ülke kültürel miraslarını koruma altına alırsa, bu eserlerin daha uzun ömürlü olması ve bozulmalarının engellenmesi mümkün olur. Ancak kültürel mirasların halktan tamamen izole edilmesi de olumsuz sonuçlar doğurabilir. Eğer bu değerler halka kapatılırsa, insanlar ülkelerindeki kültürel zenginlikleri tanıma fırsatını bulamaz. Bu durum, bireylerin kendi ülkelerinin değerlerini bilmemesine ve başka kültürlere daha fazla özenmesine yol açabilir. Ayrıca, kültürel alanların ziyaretçilere kapatılması turizmi olumsuz etkileyerek ekonomik kayıplara sebep olabilir.
Sonuç olarak kültürel miraslar hiçbir zaman halka tamamen kapatılmamalıdır. Aksine, turizm bilinçli bir şekilde teşvik edilmeli ve bu değerler korunmalıdır. Ziyaretçilerin bilinçlendirilmesi sağlanmalı ve kültürel alanların zarar görmesini önlemek için yetkili görevliler bulundurulmalıdır. Böylece hem kültürel miraslarımız korunur hem de insanlar bu değerleri yakından tanıma fırsatı bulur. Bir ülkenin kültürel mirasları, geçmişten geleceğe uzanan köprülerdir ve bu köprülerin sağlam kalması, o ülkenin kimliğini yaşatmak için son derece önemlidir.