Otobüsten indiğimde hava beklediğimden çok daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk ve karamsarlık belirdi. Gökyüzüne baktım, kara bulutlar her yeri kaplamıştı. İçimden bir ses, bir an önce eve gitmem gerektiğini söylüyordu.
Hızlı adımlarla yürürken bulutlar bir anda ortasından yarıldı. İçlerinden kırmızı, portakala benzeyen bir ışık sarkıyordu. Ne olduğunu anlamaya çalışırken o ışık beni içine çekti. Direnmeye çalıştım ama çok güçlüydü. İçeri çekildiğim anda kendimi yerde buldum. Ellerim kirlenmişti. Yerde kan kırmızısı, garip bir sıvı vardı.
O sırada yanımda bir kız belirdi. Bana bakıp şöyle dedi:
“7 Ocak’ta saat 23.10’da kan kırmızısı bir otobüse binmemeliydin.”
Kafam çok karışmıştı. Ne demek istediğini sordum. Bana, “O tarihte ve o saatte o otobüse binen herkes buraya gelir. O otobüs lanetlidir.” dedi. Dünyaya geri dönebilmem için burayı istila eden yaratıkları tam bir yıl içinde yok etmem gerekiyormuş.
Aylar boyunca çok zorlu bir eğitimden geçtim. Bıçak kullanmayı, kılıçla savaşmayı ve okçuluğu öğrendim. Zamanla güçlü bir avcıya dönüştüm. Bir yıl boyunca düşe kalka mücadele ettim ve sonunda istilacıları bu diyardan kovmayı başardım.
Lanet sona erdi ve ben yeniden dünyaya döndüm.