İlk uyandığımda çok rahattım. Dişlerimi fırçaladım ve yüzümü yıkadım. Kahvaltıya inince ne fark ettim! Annemin zihnini okuyabiliyordum. Annem bana “Kızım, ödevini yaptın mı?” diye sordu. Ben “Evet anne.” dediğimde “Çok sorumluluk sahibi.” dediğini duydum.
Ben bu doğaüstü gücü kendi lehime kullanıp ve insanların benim hakkımdaki düşüncelerini öğreneyim dedim. Hafta sonu olduğu için kursumdakilerin zihinlerinden geçenleri dinledim. Tabii ki en iyi arkadaşlarım benimle ilgili güzel düşünüyorlardı, öğretmenlerim de!
Şimdi geldi hafta içine… Okula ilk gittiğimde arkadaşlarımın zihinlerini okudum. En iyi arkadaşlarım çok olumlu şeyler düşünüyorlardı. Ama bazıları o kadar da iyi düşünmüyorlardı. Ben bunun beni etkilemesine izin vermedim ve mutlu bir şekilde yerime geçtim. Bu olumsuz şeyleri kafaya takmamam sayesinde dersler aşırı eğlenceli geçti, o yüzden çok mutlu oldum.
Sonuç olarak, insanların zihnini okumam sayesinde etrafımdaki kişilerin benim hakkımdaki gerçek düşüncelerini öğrenmiş oldum. Bu beni biraz üzse de olgunlaştırdı ve insanlara nasıl davranmam gerektiğini biraz olsa da öğretmi oldu.