MEKTUP

Sevgili Yağmur,
Bu mektubu sana neden yazıyorum biliyor musun? Sana hep iyi davrandığım halde bana kaba davranıyorsun. Benim yapamadığım bir şey olduğunda gülüp benimle dalga geçiyorsun. Sonra ben şaka yapmıştım diyorsun. Mesela on gün önceyi hatırlıyor musun? Kavga etmiştik seninle. Kalemimi izinsiz aldın ve bunu hep yapıyorsun. Ancak ben bu davranışından hiç hoşlanmıyorum. Sana her “Kalemimi alma” dediğimde bana “Almıyorum ki” demen beni çıldırtıyor. Sana bir şey yapmadığım halde bana bağırıyorsun. Bu da benim kalbimi çok kırıyor. Seni hep affettim. Çünkü seninle teneffüste çok eğleniyorum. Ama son yaşadığımız olaya kadardı. Okuldaki akıllı tahtayı ben bozmadığım halde suçu benim üstüme attın. Artık seni hiç affetmeyeceğim. Sana hiç güvenim kalmadı.
ELİZ’DEN