Merhabalar arkadaşlar. Bugün nasılsınız, umarım keyfiniz yerindedir. Bugün neden bir arada değiliz. Yan yana olsaydık sohbet ederdik, beraber belki top oynar koştururduk. Belki saklambaç belki de başka türlü oyunlar oynardık. İşte bugün tam da bu konuyu konuşmak için bir aradayız!!! Ama maalesef sanal ortamın içindeyiz. Ben yazacağım , umarım siz de okursunuz. Konumuz , bugünün çocukları hangi nedenle geçmişte yaşayan insanlara göre daha yalnız olabilirler. Neden bu kadar yalnızız?
1990’larda insanlar, internet daha hayatımıza girmeden önce bu uçsuz bucaksız dünya ile tanışmamış olduklarından dolayı sosyalleşme becerileri bugünün insanlarından çok daha gelişmişti. Bu sayede özgüvenleri daha güçlüydü ve onu geliştirmek için önlerine dünyalar kadar fırsat çıkıyordu. Bununla beraber özgüvenleri de eksikse çok çabuk toparlayıp, geliştirebiliyorlardı. Bunun en temel nedeni teknolojinin günümüzdeki kadar gelişmemiş olmasıydı. İnsanlar daha içi içe yaşıyorlardı. Beraber zaman geçirebiliyorlar, dış mekanlarda daha fazla bulunma şansları vardı. Çünkü onları bilgisayar başına çeken oyunlar ya da telefonlarında sürekli dikkat dağıtıp insanları ekrana yönlendiren mesaj sesleri ve uyarılar da yoktu. Birbirlerine, arkadaş ve ailelerine daha çok zaman ayırabiliyorlardı. Geçim derdi eski zamanlarda bugünle karşılaştırıldığında çok azdı. İmkanlar arttı ama bu imkanlara ulaşılabilirlik azaldı. Dolayısıyla insanlar daha az sosyal ve daha çok stresli oldular.
Kısacası hayat eskiden çok daha sadeyken günümüzde çok daha yoğun ve karmaşık. Bu da insanları birbirinden uzaklaştırıyor ve yalnızlaştırıyor. Benim söyleyeceklerim bu kadar. Bir şey eklemek isteyen?