Küçüklüğümüzde ailemiz hepimizi mutlaka oyun parklarına götürmüştür. Orda oyunlar oynanır, başka çocuklarla sosyalleşilir, çocukların ebeveynleri sohbet ederler ve genel olarak insanlar sosyalleşirler parklarda. Oyun parkları çocukların fiziksel gelişimine de çok katkı sağlar ve bu yüzden çok önemlidirler ancak çocuklar gittikleri parkları sevmezlerse gitmezler ve bunun sonucunda fiziksel gelişimleri geriler ve okul dışında başka çocuklarla sosyalleşmezler.
Bu yüzden de oyun parkları çok güzel tasarlanmalıdır. Dışarı çıktığımızda gördüğümüz parklarda genelde iki plastik salıncak ve bir kaydırak olur. Bence bu yeterli değil çünkü kendim de küçükken bu tür parkları hiç sevmezdim. Ben bir oyun parkı tasarlayacak mimar olsaydım bir oyun parkına en az iki (farklı şekillerde) kaydırak, iki salıncak, bir tırmanma duvarı ve de kum havuzu koyardım. Bu oyuncakların hepsi birlikte olunca çocukların sıkılmasını kesinlikle önlerdi. Ama tabii oyuncakların yapıldığı malzemeler de önemli. Bence bir park olabildiğince az plastikten yapılmış olmalı. Günümüzde gördüğümüz çoğu paklarda bütün oyuncaklar plastikten yapılıyor çünkü en ucuz malzeme o ancak çocuklar için en sağlıklı olanı kesinlikle plastik değil çünkü plastiğin içinde onların renklerini kaybetmemesini sağlayan, onu UV ışınlarından koruyan, onu sıcaktan koruyan bir sürü ağır metallerden ve toksik maddelerden oluşan katkı maddeleri vardır ve bunların cilde değmesi zararlıdır. Bu yüzden ben salıncakları ve tırmanma duvarını ahşaptan yapardım, tabii ahşap kıymıkları önlemek için iyice zımparalanmış ve pürüzsüz olurdu. Ancak kaydıraklar yine plastikten yapılmış olurdu çünkü ahşapta sürtünmeden dolayı kayılamazdı ve metal olursa da ısınıp çocukları yakabilirdi bu yüzden de kaydırakları plastik yapmak en iyi şeçenek olurdu. Kum havuzu da parkın çitle ayrılmış farklı bir bölümünde olurdu ve böylece parkın geri kalanına kum gelmezdi ve pislenmezdi. Parklarda küçük kazaların olma ihtimali her zaman vardır ve olur da. Çocuklar düşer ve düştüklerinde yaralanırlar ancak bu yaralanmaların olması minimuma indirilebilir. Günümüzde gördüğümüz çoğu parkın zemini ya betondur ya da çakıl taşlarıdır bu yaralanma olasılığını arttırır. Ancak park zeminini toprak ve çimenden yaparsak hem yer yumuşak olacağı için yaralanma olmaz hem de çevreye bir katkısı olur ve göze güzel görünür. Ben bu parkın kenarlarına ağaçlar dikerdim çünkü bence bu, parkı ağaçların ortasında gizli bir bahçe gibi gösterirdi ve çocuklar kendilerine ait özel bir ortamdaymış gibi hissederlerdi.
Son olarak parka daha yüksek iki salıncak koyardım ve bu salıncaklar daha büyük çocuklar için olurdu çünkü bence genç insanlar bir sebepten dolayı salıncakta otururken sohbet etmekten ekstra keyif alırlar, en azından ben öyleyim. İşte ben böyle bir park tasarlardım. Çocukların eğlenmesini, sosyalleşmelerini ve iyi bir fiziksel gelişim göstermelerini sağlardı. Göze de çok güzel ve yeşil görünürdü. Bence bu mükemmel bir oyun parkı olurdu.