Her şey, o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı. Bu ışıkla uykumdan uyandım. Odamdan salona doğru koştum. Işıkta Noel Baba’yı gördüm. Noel Baba hediyelerimizi yerleştiriyordu. Çok şaşırdım. Onun yanına gittim.
“Ah, Noel Baba, merhaba!” dedim.
O da, “Ho ho, merhaba çocuk!” dedi.
“Hediye paketimi açabilir miyim?” diye sordum. O da bana, “Paketini yeni yıla girerken açabilirsin.” dedi. Daha çok zaman olduğunu ve nasıl sabredeceğimi bilmediğimi söyledim. Noel Baba, sabretmenin iyi bir şey olduğunu, ne kadar çok beklersem o kadar heyecanla hediyelerimi açacağımı söyledi.
Geçen yılım hakkında sohbet ettik. Bu yıl için bana güzel dilekler diledi. Daha çok çocuk onu beklediği için gitmesi gerektiğini söyledi. Kurabiye yedi ve süt içti. Sonra geyiklerine binip, yine pencereden büyük bir ışık saçarak gitti.
Sabah olduğunda hediyeleri gören kardeşime ve aileme hiç bir şey anlatmadım.
.