Her şey o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı. Bir gün yatağımda rahat rahat yatmış ve bütün işlerimi bitirmiştim. Beni o an rahatsız edebilecek hiçbir şey yoktu yorganımın hissettirdiği o sıcaklık yastığımın buz gibi hissiyeti her şey mükemmeldi. O an içimden kitap mı okusam yoksa uyusam mı düşüncesi geçiyordu. Tam o sırada bir parlaklık gözlerimi kamaştırdı birkaç saniyeliğine hiçbir şey göremedim hatta duyamıyordum bile sanki beyaz bir ekrana bakarken arkadan statik sesi geliyormuş gibiydi. Gözlerim yeniden görmeye başlamıştı ama o beyaz parıltı hala duruyordu sanki odamın penceresinden geliyordu ve gözlerim tamamen düzelince düşüncemi kanıtlayabildim penceremden tuhaf bir ışık yayılıyordu korkmaya başlamıştım ama aynanda meraklıydım. Bu ışık ne olabilirdiki? Yavaş yavaş pencereme yaklaştım. Işıktan dolayı hiçbirşey göremiyordum. En sonunda pencereye geldim ve pencereyi açtım.
Açtığımda pencereden evimin dışarısını görmeyi bekliyordum ama bura evimin dışarısı değildi burası kırsal bir alanda kasabaydı. Hava tamamen açıktı ve sabah saatiydi oysaki şu an gece ve yağmurluydu. Kasabada etrafta gezinen bir sürü insan vardı. Hepsi çok mutlu görünüyordu. Bazı insanlar tarlalarda çalışıyorlardı bazıları ise sadece birbirleriyle sohbet muhabbet ediyorlardı. Bu nasıl olabilirdi paralel bir evrene mi düştüm acaba yoksa başka birşey mi diye düşünceler arasına kapıldım. İçimden bir his benim incelememi istiyordu ama bunu yapmayı mantıklı bulmadım. Sonuç olarak dünyada hiç yaşanmamış bir olay yaşıyordum ve neler olabileceği belli değildi. Camı tam o anda kapadım ve evimin ön kapısına koştum. Belkide sadece o camdadır diye düşündüm ve düşüncem doğru çıktı kapımı açınca hala kendi mahallemdeydim onda sonra başka camları denedim yine kendi mahallemdeydim. O “paralel dünya” niyeyse tek benim odamın camından geçiliyordu. Bu sefer dışarıdan benim odamın camına bakmaya gittim ama hiçbirşey farklı gözükmüyordu. Evime geri girdim ve ne yapacağıma düşünmeye koyuldum ama tam o sırada dışarıda bir sürü araba sesi duydum ondan birkaç saniye sonrada evimin kapısını kırıp içeri silahlı adamlar ve bilim adamı gibi gözüken insanlar girdi. Beni düşünmeden tutuklayıp bir yere götürdüler. Geldiğimiz yerde beni bir kapalı odaya soktular ve birkaç tane insan girdi. Saatlerce beni o cam hakkında sorguladılar. Anlaşılan onların bildikleri birşey vardı. En sonunda beni bir eve götürdüler ve bir süre orada kalacağımı ve izleneceğimi söylediler. Onlara camın ne olduğu hakkında soru sorduğumda denilen tek şey şuydu “Bazı şeylerin bilinmemesi daha iyidir.”