Eğer duyguların renkle ifade edildiği bir evrende yaşasaydım galiba bu çok farklı olurdu çünkü bu yaşadığımız evrende gördüğümüz duyguları bazen anlayamıyoruz. Yeni evrende duygularımız daha açık ortaya çıkıyor.
Örnek olarak gerçek hayatta birine bir şaka yaptınız ve o bu şakaya güldü. Bu, o şakayı sevdiği anlamına gelmiyor çünkü gerçek duygularını kimse göremiyor. Ama bu yeni evrende bir insan bir şakayı sevmez ise belki kırmızı ışık yanar ve diğer günler böyle şakalar yapmamaya özen gösterilebilir. Böylece arkadaşlık bağı daha sağlam olur. Ya da sevdiği şeyler söylendiğinde ya da sevdiği gibi davranıldığında yeşil ışık yanar ve onun duygu rengine göre davranılarak daha güzel bir bağ oluşturulabilir.
Bu durumun kötü yanları ise sevmediğiniz biri geldi ve herhangi bir şey sordu ya da sizin sevmediğiniz şekilde size davrandı. Siz gülümseseniz de kırmızı ışık yandı. İşte bu kırmızı ışık sizce karşımızdakinin kalbini kırmaz mı? İnsanların duygularını incitebilir. Bu yüzden artı ve eksilerini birleştirip ışıkların sadece konuyla ilgili durumlarda çalışması, diğer durumlarda ise renksiz kalması benim seçimim olurdu.
Yani ışığın rengini seçmek bazen bize kalmalı. Umarım hayatımızda hep yeşil ışıklar yer alır.