Sabah alarm çalmadan uyandım…Ama dışardan gelen kuş seslerini değil, insanlığın düşüncelerini duyuyordum.Yataktan sıçrayarak kalktım.Gözlerimi kapatmış, derin nefes alıp sakinleşmeye çalışırken bir anda dün gece rüyamda insanların zihnini okuyabildiğimi ve bunun muhtemelen rüyanın etkisi altında kaldığımdan olduğunu düşünüp rahatladım.Biraz tedirgin olmuştum fakat gerçek olsaydı da pek de fena olmazdı diye düşünüdüm.Bu karışık düşüncelerden uzaklaşmak için hızlıca aşağıya kahvaltıya indim.O an farkettim rahatlamam sadece merdivenden inene kadarmış.Annemi gördüğüm an iş yerinde hazırlayacağı dosyaları düşünüyordu.Bir şey demeden masaya oturdum.Bir saniye annem söylememişti, düşünmüştü…O an içimi hem bir tedirginlik hem de bir heyecan hissi kapladı.Hızla masadan kalkıp dışarıya koşucaktım ki annemin düşüncesini fark edince durdum.Annemin yanına gittim ve ona ”Merak etme çok uzaklaşmam ,hemen dönerim.”dedim.Annem ,o daha hiç bir şey demeden cevap vermememe şok olmuştu.Hemen durumu düzeltmeye çalışıp yüzünden anlaşılıyordu ki dedim ve annemin gülümsemesini görünce fark etmediğini anlayıp dışarı çıktım.Dışarda insanlara bakıp bu durumun geçek olduğunu kesinleştirmem gerekiyordu.Anneme kesinleştiğinde söyleyecektim çünkü ben bile daha emin değildim.Dışarı çıktığımda beş dakikaya yakın yürüdüm.İlk gördüğüm kişi kulaklıkla müzik dinleyen bir kızdı.Muhtemelen bir gün önce ordaki kızla karşılaşsaydım müzik dinliyor ,şimdi ne kadar eğeleniyordur derdim.Düşüncemin çok yanlış olduğunu o an anladım.Kulaklıktan dinlediği bir müzik bile yoktu .Biraz dünyadan uzaklaşıp düşüncelere dalmıştı.Düşünceleri de açıkçası biraz zorlu bir dönem geçirdiğini gösteriyordu. Üniversitede önemli bir sınava çok çalıştığını ama sınavdan geçemediğini ve bir an önce mezun olup işe nasıl gireceğini düşünüyordu.Kızın yanına gidip konuşarak rahatlatmak istedim ama hiç bir şey olmamışken gitmem ve düşüncelerini bilmem onu korkuturdu.Ben daha bir kişiyi görmüştüm ama nasıl olduğunu
anlamasam da artık kesin bir şekilde zihin okuyabildiğimi biliyordum. Anneme bu durumdan bahsetmek için eve doğru yol aldım.Fakat eve geldiğimde annem çoktan işe gitmişti.Avukat olduğundan belirli bir iş saati yoktu.Bu gün de büyük ihtimalle bir davaya gitmiştir diye düşünüp odama gittim.Yatağıma uzanıp bu gün olanları düşünmeye başladım.Acaba arkadaşlarım ne düşünüyordu?Ya öğretmenler?Ya da şu an evde oturan insanlar? Bir sürü meraklı düşünceyle beraber uyuya kalmışım.Uyandığımda annemin evdeki ofisinden sesler geliyordu.Bir müvekkiliyle ne kadar mağdur durumda olduklarını konuştuklarını duydum.Sabahtan beri rastgele insanların düşüncelerini merak ediyordum ama hayır bu yeteneğin en güzel kullanımı yardıma ihtiyacı olan birine olmalıydı diye düşündüm ve annemin ofisinin kapısını çaldım.Anneme onunla acil bir şey konuşmam gerektiğini söyledim ve odama gidelim mi diye sordum. Odama gittiğimizde sabahtan beri yaşadığım her şeyi hızlı ama detaylıca anlattım ve bu gün ona müvekkili konusunda yardım etmek istediğimi söyledim.Annem çok şaşırıp biraz da inanmadığını bilsem de denemek istedi.Anneme bu durumu kanıtlamam gerekiyordu.Annemle birlikte müvekkilinin yanına gittik.Evet düşüncelerini okuyabiliyordum gerçekten de mağdur olunmuştu ve bu farkedilmiyordu.Ama mağdur olan bizim zannettiğimiz gibi annemin müvekkili değil karşı tarafmış.Ben ilk öğrendiğimde şok oldum ve anneme nasıl söylesem diye de çok düşündüm. Annem müvekkilinin anlattıklarına o kadar inanmıştı ki beni sadece dinliyormuş gibi yapıyordu.Anneme kendimi inandırmak için bir plan yaptım ve anneme söyledim. Müvekkili deneyecekti.Ertesi gün bana söylediğin her şey doğru çıktı,müvekkilim mağduru oynamıştı.Bu yeteneğin bu kadar faydalı bir şeye yaramasına annem de ben de çok mutlu olduk .