Otobüsten indiğimde hava beklediğimden daha karanlıktı. Sokak lambasının altında durup etrafa bakarken içimde açıklayamadığım bir huzursuzluk belirdi ve o an ara sokakların birinde sanki beni içeri davet ediyormuş gibiyanıp sönen bir ışık vardı. İçimde çok büyük bir merak hissi vardı ama o merak hissi huzursuzluk hissinin yanında neredeyse bir hiçti. O yüzden mantıklı olan şeyi yapıp evime doğru yürümeye devam etti. Evim otobüs durağının birkaç sokak ilerisindeydi ve gecenin bu saatinde kimse olmadığı için etraf çok sessizdi bana birşey olsaydı kimse bilmeyecekti. O yüzden aklıma çok takmamaya çalışıp güzel şeyler düşünmeye çalıştım ve en sonunda eve döndüm.İşim saat dörtte başlayıp gece bir de bitiyordu o yüzden eve geç gelmem normaldi. Her kapıyı kitledikten sonra odama geçip yattım.İkinci gün her zamanki gibi sabah kalktım dünki yaşanan olay aklımdan bile geçmiyordu. Şimdiden unutmuştum. Saat üçe kadar hobilerimle uğraştıktan sonra hazırlanıp işe gittim. Mesaim bittikten sonra otobüs durağına yürüyüp otobüse bindim. Otobüsten indikten sonra bu sefer huzursuzluk dün yaşadığımdan bile daha kötüydü otobüsten indiğimde sanki biri beni izliyormuş gibi hissettim. Arkamdaki ışık yine yanıp sönmeye başlamıştı cızırtı sesini duyabiliyordum ama bu sefer o ışığın birşeyin daha olduğunu hissettim. Çok kötü bir histi. Daha fazla düşünmeden hatta arkamı bile dönmeden evime doğru hızlı adımlarla yürümeye başladım hala izleniyorum gibi bir his vardı daha da hızlandım ve evime ulaştım. Her kapıyı yine kitledikten sonra bir süre camdan etrafa gözetledim ama hiçbir şey göremedim en sonunda kalp atışlarım yavaşladığında yatağa geçip uyumaya çalıştım.
Üçüncü gün sabah kalktığımda gözlerimin altı mosmordu dün gece hiç uyuyamamıştım ve bu yüzden çokda yorgundum. Gün içinde ne kadar çok yeniden uyumaya çalışsam hep aklıma dün yaşadığım olay geliyordu. En sonunda saat üçe ulaştı ve hazırlanıp işe gittim. İşten otobüsle dönerken bütün tüylerim diken diken oldu acaba bugünde aynı şey yaşanacakmıydı. Otobüsten indiğimde olacakları anladım bu sefer huzursuzluk yerine çok korkuyordum ve arkamdaki ışık yine yanıp sönüyordu ama bu sefer farklı giden birşey vardı. O da önümde dikilen adam. Sadece bana bakıyordu gözünü bir saniye bile benden ayırmıyordu. Ne kadar korkuyor olsamda bir elimi salladım ama adam reaksiyon vermedi. Artık çok korkmaya başlamıştım ve adam evime giden yolu kapatıyordu ama artık burada daha çok kalmak istemediğimden ve adamın yanından geçmek istemediğimden sokağın karşısına geçtim ama adam sanki beni taklit ediyormuş gibi aynı adımları atarak sokağın karşısında benim önümde durdu. Artık o kadar stres olmuştum ki tek şansımın ara sokaklar olduğunu düşünüp ara sokaklara doğru koşmaya başladım oradanda evime ulaşabilirdim hatta daha kısa yoldu ama ara sokaklar normalde çok karanlık olduğu için ve oralardan korktuğum için hep uzun yolu tercih ediyordum ama bugün o günlerden biri değildi ve hayatım tehlikede olabilirdi o yüzden ara sokağa yöneldim ve korktuğum şey gerçek olmuştu adamın ayak seslerini arkamdan duyuyordum o da koşmaya başlamıştı ve beni takip ediyordu. Vücudumdaki adrenalini hissedebiliyordum ne kadar yorgun olsamda şu an tüm gücümle koşuyordum. Ara sokaklardan çıkmıştım ve evimi gördüm adam hala arkamdaydı ama sesi baya geriden geliyordu yani kısa bir sürem vardı anahtarımı çıkardım, kapıyı açtım ve kapıyı kitledim sonrada evin içinde koşuşturarak bütün kapıları camları kilitledim hatta perdeleri bile örttüm ve polisi aradım. Geldiklerinde adam ortalıkta yoktu ama evimin etrafını incelediklerinde gördülerki biri evime camdan girmeye çalışmış ve camı zorlamış.En sonunda bana adamı bulucaz diye tembihlediler ve bana o kişiyi bulana kadar bir arkadaşımın veya ailemin evinde kalmamı önerdiler. Günler geçti ve hala o kişi bulunamadı bende ailemin evinde yaşarken yeni ev arama çabasındayım.