Teleskop, uzaydan gelen her türlü radyasyonu algılayıp görüntüleyebilen, astronomların gök cisimlerini incelemek için kullandığı bir rasathane cihazıdır. İlk kez 1608 yılında Hollandalı gözlük üreticisi Hans Lippershey tarafından icat edilmiştir. 1609 yılında ise Galileo Galilei, bu cihazı gökyüzü gözlemlerinde ilk defa kullanmıştır.
Teleskoplar; yıldızlar, gezegenler ve diğer gök cisimlerinden yansıyan ya da doğrudan gelen ışık, ultraviyole ışınlar, kızılötesi ışınlar, röntgen ışınları ve radyo dalgaları gibi her türlü elektromanyetik yayını toplar. Bu radyasyonlar, evren hakkında bilgi edinmek için son derece önemlidir. Bu bilgiler klasik optik teleskoplarla ya da daha modern radyo teleskoplarla incelenir.
Bir teleskobun üç temel görevi vardır: radyasyon toplama, gelen sinyalleri çözümleme ve görüntüyü büyütme. Bunlar arasında en önemli görev, radyasyon toplamaktır. Teleskoplarda “apertür” adı verilen objektif aynası ya da merceğin ışık toplama yüzeyi ne kadar büyükse, ışık toplama gücü de o kadar fazladır.
Teleskopların gök cisimlerini takip edebilmesi için yukarı-aşağı ve sağa-sola hassas hareket edebilen takip düzenekleri bulunur. Bu hareketlerin son derece hassas olması gerekir. Ayrıca atmosferin etkileri de dikkate alınarak teleskobun konumu belirlenir. Modern teleskoplarda bu hareketler elektronik devreler ve bilgisayar sistemleri yardımıyla kontrol edilir.