Deniz ve Ezgi çok iyi arkadaştı. Bir gün Deniz, Ezgi’ye gizli bir şey söyledi: “Basketbol seçmelerine katıldım ama kimseye söyleme!” Ezgi söz verdi ama ertesi gün herkes bunu öğrendi. Deniz çok üzüldü. Ezgi’ye güveni kalmadı. Bir daha kimseye kolay kolay sır vermemeye karar verdi. Bir süre sonra sınıfa Melis adında yeni bir öğrenci geldi. Melis arkadaşça davransa da Deniz ona hemen güvenmedi. “Ya yine üzülürsem?” diye düşündü. Ama Melis sabırlıydı. Deniz’in topunu getirip ona yardım edince, Deniz yavaş yavaş güvenmeye başladı. Deniz artık biliyordu: Herkes aynı olmaz. Ama dikkatli olmak da önemlidir. “Sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer.” atasözünün hikayesiydi bu…
(Visited 16 times, 1 visits today)