O gün uyandım. Bir de ne göreyim! Saat gece 01.00’di. Gece olmasına rağmen pencereden içeri güçlü bir ışık geliyordu. İşte her şey, o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başladı.
Hızla giyinip gizlice dışarı çıktım. Bir polis bir yere ışık tutuyordu… Ama neden? Acaba bir hırsız mı vardı? Gerçekten de bir hırsızdı, fakat polis hırsızın kaçmasına izin veriyordu. Hatta hırsıza polis kıyafetleri veriyordu. Bu durum beni çok şaşırtmıştı.
Hırsızı takip etmem gerektiğini düşündüm. Evden bisikletimi aldım ve bindiği arabayı izlemeye başladım. Bir süre sonra hırsız, kendisine yardım eden polise bir poşet verdi. İçinde ne olduğunu öğrenmeliydim; çünkü çok merak ediyordum. Bu kez polisi takip etmeye başladım.
Polis bir eve girdi. Sanırım burası onun eviydi. Camdan tırmandım ve sessizce içeri girdim. İçeride polisin Noel Baba kıyafeti giydiğini gördüm. Hırsız da bu evdeydi… Hırsız maskesini çıkardığında onun Charlie olduğunu anladım. Dünyanın en yaramaz çocuğu, hediye alabilmek için bunları yapmıştı.
İşte o anda ortaya çıktım. Olan bitenin ses ve video kaydını almıştım. Bunları gerçek polislere teslim ettim. Artık bir kahramandım! Polisi ve hırsızı tutuklatmıştım. Çok mutluydum. Bu, hayatımın en güzel günüydü!