Bir gün odamdan dışarıyı izlerken bir ışık girdi odama. İşte her şey o tuhaf ışığın pencereden içeriye dolduğu anda başladı. Işığın içinden beyaz bir güvercin çıktı. Güvercinin ayağında bir kağıt bağlıydı ve ağzında da bir anahtar vardı. Notta şöyle yazıyordu: Nereye gitmek istiyorsun? Geçmişe mi? O zaman anahtarı eline al ve hayal et. İşte o günden sonra pek çok yolculuk yaptım. Pek çok ünlü ile tanıştım.

Pazartesi günü öğretmenimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün ne olmak istediğini öğrenmemizi istedi. Eve gidince en iyisi gerçek görmektir diye düşündüm ve anahtarı alıp hayal ettim. Kendimi bir okulun önünde buldum. Oradan bir çocuk çıktı. “Adın ne?” diye sordu. “Asya” dedim. “Bende Mustafa “dedi ve atıldı; “Sen büyüyünce ne olmak istiyorsun?” diye sordu. Bende “makine mühendisi “ dedim. “Güzel  bir meslek” dedi. “Bende asker olacağım.” dedi.

“Gerçekten mi?” diye sordum. O da “Evet.” dedi.
“Benim eve gitmem lazım , görüşürüz…” dedi.

Bende “Tamam” dedim.