Bir gün Asya Asya sabah uyandı ve kahvaltıya oturdu. Kahvaltı ederken içinde tuhaf bir his vardı. Sabah uyandığımda odasına çok parlak bir ışık girmişti. Sonra Asya okula gitti ve içindeki tuhaf his halen devam ediyordu. Sanki artık hiçbir şey normal değildi. Ama gerçekten de her şey çok ilginçti. Mesela o gün okuldaki öğretmenler robot gibi konuşuyordu ve robot gibi hareket ediyorlardı. Bu yüzden Asya derslerinden hiç bir şey anlamamıştı. Ve sanki teneffüsler 45 dakika , dersler 15 dakika gibi geliyordu. Neredeyse kitabı açıyorlar ve ders bitiyordu. Ama teneffüste oynadıkları oyunu tekrarla tekrarla arayı bitmiyorlardı. Ve yemekte sadece sadece bir ekmek ve su çıkmıştı. Ekmek ve su kime yeterdi ki? Bana yetmezdi. En sonunda Asya bu işte bir terslik var diye düşümdü. Tüm yaşananlar nasıl olabilir ki ?
Tüm bu olaylar nasıl olmuş olabilir ki ? Acaba tüm bunlar kahvaltıda yediğim garip peynirden mi yoksa kullandığım kalemden mi bilmiyordu. Asya’nın kafasında bir sürü soru işareti vardı? Asya tüm bunları düşünürken sonunda teneffüs bitti. Asya bunları düşünürken teneffüs maalesef bitti. Asya eve dönerken çok düşündü ve sanırım neden her şeyin böyle olduğunu çözmüştü. Her şey sabah odasına giren o tuhaf ışığın pencereden içeri dolduğu anda başlamıştı.
Öğretmeniniz robot gibi konuşsa bile, onu dinlemeyi unutmayın.
