Düşünsene: Sabah uyanıyorsun ve dünyadaki herkes seninle aynı dili konuşuyor. Ne çeviri uygulamalarına ihtiyaç var ne de “Acaba yanlış mı anlaşıldım?” kaygısı. Eğer tüm insanlık tek bir ortak dili kullansaydı, iletişim hiç olmadığı kadar hızlı ve doğrudan olurdu.
Bugün bile küresel iletişimin büyük kısmı İngilizce üzerinden dönüyor. Örneğin Birleşmiş Milletler toplantılarında birçok resmi dil olsa da fiilen ortak bir iletişim dili ihtiyacı hissediliyor. Tek bir dünya dili olsaydı diplomasi, bilim ve ticaret çok daha pratik ilerleyebilirdi. Farklı ülkelerden bilim insanları ortak projelerde daha az zaman kaybeder, öğrenciler yurt dışında eğitim alırken uyum sorunu yaşamazdı. Kültürel ürünler de daha hızlı yayılır. Örneğin bir şarkı çıktığı anda herkes sözlerini anlayabilirdi.
Ancak madalyonun diğer yüzü de var. Dil sadece iletişim aracı değil, aynı zamanda kültürün taşıyıcısıdır. Tek dil, binlerce yerel dilin ve lehçenin yok olmasına yol açabilir. Bu da kültürel çeşitliliğin azalması demektir. Her dil, dünyayı farklı bir bakış açısıyla anlatır; atasözleri, deyimler ve kelimeler toplumların hafızasını taşır.
Sonuç olarak, tek bir dünya dili hayatı kolaylaştırabilir; fakat kültürel zenginliğimizi korumak için çok dilliliğin değeri de unutulmamalıdır. Belki en ideal senaryo, ortak bir dilin yanında yerel dillerin yaşatılmasıdır.